06.01.2009   energores.com.pl - kowalstwo artystyczne

Aktualności » Czynniki redukujące molibden

Metoda ta opiera się na tworzeniu barwnego związku kompleksowe­go pięciowartościowego molibdenu z rodankami.
Do redukcji molibdenu sześciowartościowego na pięciowartościowy stosuje się słabe czynniki redukujące, jak np. chlorek cynawy, jodek potasu lub tiomocznik; proponowano również użyć do tego celu ace­tonu.

Silniejsze czynniki redukujące, jak np. amalgamat cynku, redukują molibden sześciowartościowy do trójwartościowego. Co do wartościowości molibdenu w zespolonym związku rodanko-wym istnieją różne poglądy, jednakże N. A. Tananajew i A. P. Łochwic-ka, A. K. Babko i A. Ł. Dawidów oraz W. F. Malcew wykazali przy użyciu różnych, metod doświadczalnych, że w komplek­sowym związku rodankowym molibden występuje jako pierwiastek pię-ciowartościowy. Według danych A. K. Babko, i A. T. Pilipienko sole molibdenowe tworzą z jonami rodanku w obecności reduktorów kilka związków zespclonych. Spośród nich najintensywniejsze zabarwienie wykazuje rodanek molibdenu pięciowartościowego.

Do redukcji molibdenu sześciowartościowego na pięciowartościowy używano do niedawna powszechnie chlorku cynawego, ta metoda jed­nak wykazuje poważne wady, a mianowicie:

1) zabarwienie oznaczane­go kolorymetrycznie roztworu nie jest wystarczająco trwałe, co bardzo utrudnia analizy seryjne.

2) w obecności miedzi tworzy się osad rodan­ku miedzi, który przeszkadza przy analizie.

Nietrwałość zabarwienia zespolonego związku molibdenu tłumaczy się działaniem nadmiaru chlorku cynawego, który redukuje molibden pięciowartościowy do niższego stopnia wartościowości.
Przy stosowaniu słabego czynnika redukującego o bardziej dodat­nim potencjale normalnym aniżeli chlorek cynawy zespolony związek rodankowy molibdenu jest o wiele bardziej trwały.
Ł. B. Ginzburg i J. J. Łurie opracowali kolorymetryczną meto­dę oznaczania molibdenu przy liżyciu jodku potasu jako czynnika re­dukującego. Zabarwienie roztworu jest dostatecznie trwałe, jednak i ta metoda nie jest pozbawiona pewnych wad. Obecność nawet niewielkiej ilości miedzi przeszkadza w kolorymetrycznym oznaczeniu z powodu strącania się osadu rodanku lub jodku miedzi.

« powrót
drukuj »