kontaktAktualności » Kamienie jubilerskie i ich właściwości
W produkcji artystycznych wyrobów metalowych, szczególnie wyrobów jubilerskich, bardzo często obok metali wykorzystuje się materiały niemetaliczne, głównie kamienie szlachetne i ozdobne oraz ich zamienniki. Do kamieni jubilerskich zalicza się naturalne minerały lub syntetyczne kryształy wyróżniające się jaskrawymi barwami, przezroczystością, połyskiem, twardością, odpornością chemiczną i innymi szczególnymi właściwościami. Ze względu na rzadkość ich występowania w przyrodzie i duży nakład pracy związany z ich pozyskaniem oraz obróbką należą one na ogół do materiałów bardzo drogich.
Podstawowymi cechami decydującymi współcześnie o cenności kamienia są:
1. Walory estetyczne określone barwą, połyskiem, przezroczystością i innymi cechami optycznymi.
2. Trwałość, tj. twardość, odporność chemiczna, niezmienność barwy itp.
3. Rzadkość - wynikająca z niewielkiego rozpowszechnienia w przyrodzie ... i oczywiście moda.
Właściwości chemiczne. Pod względem składu chemicznego kamienie jubilerskie nie różnią się niczym od zwykłych i powszechnie spotykanych w przyrodzie substancji chemicznych; najwięcej jest wśród nich krzemianów i tlenków. Jedynie diament jest czystym pierwiastkiem - krystalicznym węglem. Niezależnie jednak od powszechności związków chemicznych, z których składają się kamienie jubilerskie, wyróżniają się one wśród innych minerałów pewnymi szczególnymi cechami. Główne z tych cech to bardzo wysoka odporność chemiczna, nierozpuszczalność (lub mała rozpuszczalność) w kwasach i ługach oraz trudnotopliwość. Na przykład kwarc topi się w temperaturze 1625°C, korund - 2050°C, cyrkon - 3000°C, węgiel - 3600°C. Odporność chemiczna decyduje o długowiecznej trwałości kamieni jubilerskich, Wyjątkiem są kamienie pochodzenia organicznego: bursztyn, perła, macica perłowa, koral, gagat. Działają na nie kwasy, temperatura (bursztyn), zwęglają się podczas ogrzewania itp. Gęstość. Ta fizyczna cecha ma decydujące znaczenie z uwagi na łatwość odróżnienia kamieni jubilerskich i rozpoznawania ich imitacji. Najlżejszy wśród kamieni jubilerskich jest bursztyn - jego gęstość wynosi 1,0-1,1 g/cm3; najcięższy jest hematyt (krwawnik) o gęstości 4,9 - 5,3 g/cm3. Gęstość pozostałych kamieni mieści się w przedziale od 1 do 5 g/cm3. W tab. 17 podano gęstość kamieni używanych w jubilerstwie. Jednostką masy diamentów i niektórych innych szczególnie cennych kamieni (szmaragd, rubin, szafir) jest karat równy 200 mg. Masę pozostałych kamieni (ozdobne i syntetyczne) mierzy się w gramach.