kontaktAktualności » Metoda odznaczania wolframu
Metoda ta nadaje się, jak już wsponiniano, do oznaczania wolframu, jeżeii jego zawartość w próbce wynosi od kilku setnych do 5Vw,
Kolorymetryczne oznaczanie wolframu opiera się na tworzeniu barwnego związku zespolonego wolframu pięciowartościowego z rodankiem potasowym lub amonowym.
Do redukcji wolframu sześciowartościowego na pięciowartościowy używano przez dłuższy czas chlorku cynawego. Odczynnik ten nie jest jednak odpowiedni do tego- celu.
Wskutek małej różnicy normalnych potencjałów utleniająco-redukcyjnych układów
W«+/W^+ + 0,26 V oraz Sn*+/Sn=^+ 0,15 V
redukcja wolframu przebiega powoli, a w związku z tym również powoli usta,la się zabarwienie badanego roztworu nawet przy bardzo znacznej kwasowości roztworu.
Ł. B. Ginzburg w swojej pracy dotyczącej kolorymetrycznego oznaczania wolframu stwierdziła, że główna część wolframu przechodzi w barwny balustrady związek kompleksowy w ciągu 1 godziny od chwili dodania chlorku cynawego, jednakże intensywność zabarwienia roztworu wzrasta jeszcze po upływie 2 godz. F. A. Ferianczicz zalecił stosowanie do redukcji Wolframu tytanu trójwartościowego.
Normalny potencjał układu Ti*+/Ti^+ wynosi + 0,10 V, tzn. jest bardziej ujemny niż Sn*+/Sn2+ Avynoszący + 0,15 V; dlatego też redukcja wolframu sześciowartościowego przebiega szybciej i nie zmienia się w ciągu kilku godzin.