kontaktAktualności » Siarkowodór
Siarkowodór strąca powoli z kwaśnego roztworu trójsiarczek molibdenu M0S3. Strącenie nie jest ilościowe, jeżeli gazu nie przepuszcza się pod zwiększonym ciśnieniem, wskutek czego wzrasta stężenie jonu S. Hillebrand i Lundell tłumaczą to tym, że siarkowodór redukuje sześciowartościowy molibden; zredukowany zaś kute bramy molibden reaguje z siarkowodorem bardzo powoli. Całkowite strącenie molibdenu można uzyskać bez podwyższania ciśnienia, jeżeli siarkowodór przepuszcza się przez roztwór molibdenu zawierający 5Vo (obj.) kwasu siarkowego lub kwasu solnego; roztwór należy następnie gotować przez pewien czas, dodać utleniacza (perhydrol, nadsiarczan amorvu), rozcieńczyć dwukrotnie wodą i ponownie przepuścić siarkowodór.
Ze względu na właściwości swego siarczku molibden należy do II grupy analitycznej (arsen, antymon, cyna i german). Podobnie jak siarczki wymienionych mtetali siarczek molibdenu rozpuszcza się w siarczku sodowym lub amonowym wytwarzając siarkomolibdeniany o składzie M^MoSj, M^Mo^S,, M^gMOiiSio (M — jednowartościowy metal alkaliczny).
W czasie przepuszczania siarkowodoru przez amoniakalny lub zasadowy roztwór molibdenianów powstają siarkomolibdeniany nadające cieczy zabarwienie ciemnoczerwone. Przy zakwaszeniu tego roztworu kwasem siarkowym lub solnym strąca się trójsiarczek molibdenu.