kontaktAktualności » Szlifowanie kamieni
Dla
kamieni przeświecających
(agat, karneol, chalcedon) oraz dla tych wśród
przezroczystych, które cenione są głównie ze względu
na ich barwę (rubin, szmaragd, szafir) stosuje się szlif
tabliczkowy. Szlif ten jest od góry i od dołu ograniczony
dużymi płaszczyznami, i dodatkowo na powierzchniach bocznych
górnej, widocznej części kamienia, ma 8,12 lub 16 dowolnie
ale symetrycznie rozmieszczonych ścianek. Na dolnej powierzchni ma
kształt słabo wypukłego kaboszonu lub 4 do 6 płaszczyzn. Jeśli
kamień ma bardzo dużą grubość, na dolnej powierzchni szlifuje
się płaszczyzny ułożone schodkowo. Najbardziej złożonym szlifem
stosowanym dla diamentów i innych kamieni przezroczystych
(cyrkon, kwarc, topaz) jest szlif brylantowy (rys. 19).
Szlif ten wynalazł Ludwik Van Berquem w określonej
kolejności i porządku. Górną część kamienia oddziela od
dolnej pas zwany r o n d y s t ą. Oprócz
opisanego, klasycznego, istnieją też inne odmiany szlifu
brylantowego. Różnica między tymi szlifami ogranicza
się do różnej liczby fasetek, która jednak zawsze
jest krotnością liczby osiem
Podwójny czyli „lizboński brylant" ma 72 fasetki; „dwudziesty wiek" - 80 lub 88 fasetek. Specjalną odmianą szlifu jest tzw. „szlif portugalski", w którym na koronie i podstawie szlifowane są dwa rzędy fasetek o kształcie rombu i trzy rzędy trójkątnych. Szlif „gwiaździsty" wyróżnia się tym, że górna płaszczyzna (tafla) ma kształt sześciokąta a otoczona jest trójkątnymi fasetkami tworzącymi wraz z nią sześcioramienną gwiazdę. Istnieją też inne formy szlifów - łezka, briolett itp.
Niedawno w Wielkiej Brytanii wprowadzono nowy, bardzo prosty, efektowny i ekonomiczny szlif brylantów zwany „księżniczką" (rys. 20). Szlif ten może mieć kształt kwadratu, wielokąta, rombu lub kształt serca, jest szlifem tablicowym o grubości 1 do 1,5 mm. Górna część kamienia ma niewielką liczbę płaszczyzn a na dolnej nacięcia w kształcie zębów. Płaszczyzny ograniczające „zęby" pochylone są pod określonym kątem zapewniającym pełne wewnętrzne odbicie światła. Cięcie diamentów i obróbka „zębów" (szlifowanie i polerowanie) są zmechanizowane i realizowane za pomocą specjalnie profilowanych tarcz.