kontaktAktualności » Zarysowanie uzyskanych metali
Aby umożliwić zastosowanie tej metody przy kolorymetrycznym oznaczaniu wolframu, J. A. Czernichów i R. S. Tramm zaproponowali, aby do roztworu porównawczego zamiast wolframianu sodu dodawać roztwór o określonej zawartości wcześniej utworzonego kompleksu rodanowo-wolframowego.
Przy rozcieńczaniu tego roztworu wodą lub kwasem solnym kompleks rozkłada się. Z tego względu roztwór porównawczy powinien zawierać chlorek cynawy, rodanek oraz pozostałe odczynniki w takim stężeniu jak roztwór kompleksu rodanowo-wolframowego. Dotyczy to również składu badanego roztworu.
Odczynniki:
- Kwas solny, c. wł. 1,19.
- Wodorotlenek sodu, roztwór 2-proc.
- Rodanek amonowy, roztwór 50-proc.
- Chlorek cynawy, roztwór 10-proc.
- Roztwór so,U kompleksowej rodanowo-wolframowej. 40 ml wzorcowego roztworu wolframianu sodu zawierającego 0,1 mg wo3 w 1 ml wprowadza się do kolby, miarowej o pojemności 100 ml, dodaje się 4 ml 50-proc. rodanku amonowego, dopełnia do kreski 10-proc. roztworem chlorku cynawego w stężonym kwasie solnym, po czym dokładnie miesza. Roztwór zawiera 0,04 mg trójtlenku wolframu w 1 ml. Jest on trwały przez 5 dni.
- Roztwór mieszaniny soli i kwasu solnego służący do przyrządzania roztworu porównawczego. Do 200 ml 2-proc. roztworu wodoro-l,lenku sodu dodaje się 20 ml 50-proc. roztworu rodanku amonowego, 280 ml 10-proc. roztworu chlorku cynawego w stężonym kwasie solnym i dokładnie miesza.