Materiałoznastwo

Stal do celów kowalstwa artystycznego po­winna mieć określony kształt i wielkość. Na rynek dostarcza się ją w formie walcowanych na gorąco lub kutych kęsów, prętów, kształ. Materiałem najczęściej stosowanym w kowal­stwie artystycznym jest miękka stal, którą można spawać, zginać na zimno oraz rozklepywać. Najlepiej do tego celu nadają się stale konstrukcyjne węglowe oznakowane w PN-72/ /H-84020: StO, Stl, St2, St3, St4, St5, St6, St7, kroju poprzecznego dzielą się na piaskowniki, płęty kwadratowe, pręty okrągłe itp. Średnica przekroju prętów okrągłych wynosi powyżej 6 mm, płaskowników powyżej 4 mm. Piasko­wniki o przekroju poniżej 4 mm noszą nazwę bednarki. Pręty kwadratowe najczęściej sto­sowane mają grubość przekroju od 5 do 25 mm.

Kształtowniki to formowane wyroby stalowe o różnych kształtach, najczęściej metodą wal­cowania. Znajdują one bardzo duże zastoso­wanie w kowalstwie artystycznym.

Blachy stalowe to wyroby walcowane (prze­ważnie na gorąco) o przekroju bardzo spłasz­czonego prostokąta. Wyrabia się blachy cien­kie — o grubości poniżej 5 mm oraz ogrodzenia grube — o grubości powyżej 5 mm. Spośród wielu gatunków blach wytwarzanych przez przemysł, najczęściej stosowaną w kowa­lstwie   artystycznym  jest stalowa balustrada. W kowalstwie artystycznym stosuje się wiele różnorodnych narzędzi i urządzeń, dzięki którym można uzyskać określony kształt i formę przedmiotu. Najważniejsze z nich to: ognisko kowalskie oraz kleszcze kowalskie, kowadła i młotki.