kontaktPorady » Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne
Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne
z brązu przyczyniły się w znacznym stopniu do rozwoju sztuki metaloplastycznej w okresie średniowiecza. Najwcześniej rozwinęła się ta dziedzina sztuki w Italii, na Sycylii, w Pizie i Wenecji. Sporządzano tam różne naczynia liturgiczne z miedzi, pozłacane kielichy, odrzwia z brązu, chrzcielnice, dzwony i inne przedmioty kościelne
Wiele przedmiotów z tego okresu znajduje się w różnych muzeach, m.in. w budapesztańskim Muzeum Narodowym znajdują się trzy brązowe naczynia ofiarne pochodzące z okresu panowania Hunów, wykonane z dwóch odlanych części. Podobne naczynia ofiarne znaleziono na terenie Francji.
Wykopaliska z okresu panowania Awarów (VI w.) świadczą o znacznym rozwoju sztuki brązowniczej. W czasie prac wykopaliskowych znaleziono w grobach mężczyzn broń różnego rodzaju, a w grobach kobiecych duże ilości biżuterii oraz innych przedmiotów ozdobnych. Pokazano zakończenie pasa z brązu, z charakterystycznym motywem zdobniczym stosowanym w sztuce awarskiej.
Bardzo ciekawymi i charakterystycznymi zabytkami sztuki metaloplastycznej z okresu średniowiecza są wyroby irańskie. Przykładem tego jest przedstawiona na pozłacana srebrna taca przedstawiająca Sapurata II polującego na lwy. Taca ta, pochodząca z IV-V w., znajduje się obecnie w leningradzkim muzeum Ermitaż.
Z okresu panowania Arpadów pozostało wiele zabytków sztuki metaloplastycznej, m.in. broń, szable, metalowe okucia balustrady, różnego rodzaju klamry wykonane z miedzi lub srebra. Z biżuterii najatrakcyjniejsze są ozdobne korony kobiece. W X-XII w. do sztuki wkracza styl romański, w którym widoczne są wpływy sztuki bizantyjskiej. Typowym przykładem stylu romańskiego w metaloplastyce jest słynny kielich liturgiczny— Tassilo wykonany z pozłacanej miedzi. Powierzchnię kielicha zdobią wzory grawerowane oraz wykonane techniką niello. Z tego okresu pochodzą również liczne kadzielnice kościelne tzw. trybularze.