06.01.2009   energores.com.pl - kowalstwo artystyczne

Porady » Uzyskiwanie intensywnych barw

Z danych Ł. B. Ginzburg wynika, że najintensywniejszą barwę uzy­skuje się przy 50-proc. zawartości (obj.) kwasu solnego; przy mniej­szym stężeniu kwasu intensywność zabarwienia silnie spada.
Stężenie chlorku cynawego w zakresie 1—5Vo nie wpływa na inten­sywność barwy; optymalne stężenie tego odczynnika wynosi 5Vo. Według dar.ycla R. G. Lebowej obecność arsenu, molibdenu, rtęci, wanadu i cliromu przeszkadza w oznaczaniu wolframu tą metodą.
Obecność antymonu nie przeszkadza, jeżeli zawartość tego pier­wiastka nie jest zbyt wielka, np, 16 mg antymonu w 50 ml reagującej mieszaniny. Do odmierzonych 10 ml roztworu dodajo się 1 ml 50-proc. rodanku amonowego, 1,5 ml 2-proc. roztworu wodorotlenku sodu i 12,5 ml 10-proc. iroztworu chlorku cynawego.
Po dodaniu każdego odczynnika roztwór miesza się. Można użyć 5 ml zasadniczego roztworu lub też prowadzić oznaczenie koloryme­tryczne w objętości 50 ml roztworu, zachowując przy tyra jednakowy stosunek pomiędzy stężeniami odczynników.
Roztwór osiąga maksymalną intensywność zabarwienia po upływie 1 godz, od chwili dodania chlorku cynawego; zabarwienie to jest jednak krótkotrwale.
« powrót
drukuj »