kontaktPorady » Węgliki wolframu
Węglik wolframu jest zasadniczym składnikiem twardycti .stopów. Wolfram odznacza się wysoką odpornością i wytrzymałością; dlatego też sporządza się z niego włókna do żarówek, elektrody, kontakty elektryczne oraz inne specjalne części do urządzeń ele-ktrotecłinicznych.
Spośród związków wolframu należy wymienić:
Trójtlenek woUrama WO3. Jest to ciężki proszek o barwie kanarko-wożółtej rozpuszczalny w wodoiotlenkacłi i kwasie fluorowodorowym, nierozpuszcza,lny w kwasach: solnym, azotowym i siarkowym. Trójtlenek wolframu otrzymuje się przez wyprażenie kwasu wolframowego lub wolframianu amonowego. W temp. 750—850° jest częściowo lotny.
Wolframiany. Znane są trzy szeregi wolframianów wywodzące się od trzech kwasów:
Wolframian amonowy (NH4)2W04 otrzymuje się przez rozpuszczenie kwasu wolframowego w amoniaku. Związku tego nie można wyodrębnić w fazie stałej, ponieważ podczas odparowywania roztworu strąca się parawolframian.
Spośród związków wolframu należy wymienić:
Trójtlenek woUrama WO3. Jest to ciężki proszek o barwie kanarko-wożółtej rozpuszczalny w wodoiotlenkacłi i kwasie fluorowodorowym, nierozpuszcza,lny w kwasach: solnym, azotowym i siarkowym. Trójtlenek wolframu otrzymuje się przez wyprażenie kwasu wolframowego lub wolframianu amonowego. W temp. 750—850° jest częściowo lotny.
Wolframiany. Znane są trzy szeregi wolframianów wywodzące się od trzech kwasów:
- Ortowoliramiany M^O-WOs
- Metawolframiany M^^O*4W03
- Paraworamiany 5M '^O • 12W03lub 3M^O ? 7WO3 (M' — metal jednowartościowy).
Wolframian amonowy (NH4)2W04 otrzymuje się przez rozpuszczenie kwasu wolframowego w amoniaku. Związku tego nie można wyodrębnić w fazie stałej, ponieważ podczas odparowywania roztworu strąca się parawolframian.