06.01.2009   energores.com.pl - kowalstwo artystyczne

Wyniki wyszukiwania: kowalstwo

Ilość ogłoszeń odpowiadających wyszukiwanej frazie: 2

Ognisko kowalskie

Ognisko kowalskie służy do nagrzewania w rozżarzonym węglu lub koksie przedmiotów metalowych przeznaczonych do kucia. Paliwo miarowa w arkuszach o długości 1000-2000 cm i szerokości 800-1200 cm. Produkuje się ją w gubościach od 0,5 do 2,5 mm. Poza tym korzysta się również ze stalowych blach głęboko tłoczonych, które można bardzo dobrze uplastyczniać. Grubość tej blachy wy­nosi 1,5 mm, długość 2000-3000 cm, szerokość 800-1200 cm. Przy...

Metaloplastyka współczesna

Na początku XX w., jeszcze w czasie pano­wania secesji, na nowo rozwija się sztuka wy­konywania przedmiotów artystycznych z brązu. Na Węgrzech wśród twórców tego okresu na specjalnie wyróżnienie zasługuje złotnik węgierski O. FUlop, który wykonał z brązu wiele pięknych pomników oraz innych przed­miotów artystycznych z metalu. W drugiej połowie obecnego stulecia Vilt Tibor, rzeźbiarz i złotnik węgie...

Ilość aktualności odpowiadających wyszukiwanej frazie: 2

Żeliwo - właściwości

Współcześnie bezpośrednia redukcja żelaza z rud, ze względów ekonomicznych, nie jest stosowana*. Z rudy wytapia się surówkę wielkopiecową, której część używana jest jako surowiec dla odlewni­ctwa, a część przetwarza się różnymi metodami w stal. Ojczyzną odlewnictwa żeliwa jest najprawdopodobniej Wschód. .W XIHw. umiejętność ta opanowana zóstafa przez Europejczyków. Wielki piec, to jakby wysoka stalowa wieża wyłożona wewną...

Żelazo

Współcześnie trudno byłoby znaleźć taką gałąź przemysłu, w której metale nie miałyby zastosowania. Z metali wykonane są maszyny, urządzenia, narzędzia, wszelkiego rodzaju przedmioty powszechnego użytku. Nie mniejszą rolę odgrywają metałe w twórczości artystycz­nej. Liczba znanych współcześnie metali przekracza 65J jednakże w sztuce użytkowej tylko niewielka ich część majBezposrednie zastosowanie; niektóre metale mają zastosowanie pośrednie...

Złotnictwo w Grecji

Greccy złotnicy i metalopla­stycy do zdobienia wyrobów stosowali w umiar­kowanym stopniu zdobnictwo kamieniami szla­chetnymi oraz technikę emalierską. Przykładem zdobnictwa greckiego z tego okresu jest brązowe naczynie na wodę (hydria). Naczynie to ma 50 cm wysokości i wykonane zostało w 460 r. p.n.e. Greckie wyroby metaloplastyczne i ceramicz­ne był...

Wykonanie oznaczenia

o ostudzenu dolewa się około 15—20 ml wody spłukując nią ścianki zlewki, zlewkę przykrywa się szkiełkiem zegarkowym i gotuje roztwór przez kilka minut. Roztwór wraz z osadem przenosi się do kolby miarowej o pojem­ności 50 ml, studzi do temperatury pokojowej, kolbę dopnia do kre­ski wodą i dokładnie miesza. Po opadnięciu osadu z przezroczystego roztworu pobiera się 5—10 ml do cylindra kolorymetrycznego, dolewa 7 ml rozcieńczonego kwasu siark...

Wykazywanie braku nadtlenku sodu

Odważkę 0,1—0,5 g umieszcza się w żelaznym tyglu, do którego uprzednio nasypano 1 g nadtlenku sodu, miesza drutem żelaznym, który następnie dokładnie oczyszcza się łopatką, i dodaje dokładnie 1 lub 2 g (zależnie od wielkości odważki) nadtlenku sodu. Część nad­tlenku można zastąpić wodorotlenkiem sodu. Wodorotlenek lub nadtlenek sodu należy stosować w ściśle określo­nych ilościach, ponieważ nadmiar zasad powoduje nagromadzenie się siarcz...

Wolfram

Aby utrzymać wolfram w roztworze stosuje się kwas szczawiowy, jeżeli badany roztwór^zawiera chlorki, a kwas fosforowy, jeżeli zawiera siarczany. J. I. Usatienko i O. W. Docenko opracowali metodę oznaczania molibdenu z zastosowaniem kationitów w celu oddzielania molibdenu od żelaza; oddzielony molibden redukuje się, następnie miareczkuje nadmanganianem potasu. Odważkę ferromolibdenu rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie azo­towym; roztwór odparowuje się z kwasem so...

Wodorotlenek sodu

Metodę kolorymetrycznego ozriaczania molibdenu z użyciem tio­mocznika oraz skali roztworów z barwą imitującą stasuje się skutecz­nie w laboratorium prowadzonym przez autora. Obok wielu innych analiz porównawczych Ł. B. Zajczykowa ozna­czyła molibden w próbkach wzorcowych z użyciem tiomocznika oraz skali roztworów kowalstwo wzorcowych z barwą imitującą. Kwas azotowy, c. wł. 1,...

Własności technologiczne

Przy wyborze metalu lub stopu do wykonywania przedmiotów artystycznych, poza fizycznymi i mechanicznymi właściwościami uwzględnia się właściwości technologiczne, tj. możliwość obrabiania metali różnymi sposobami i metodami bez szczególnych trudności. Najbardziej istotnymi okazują się następujące właściwości: Lejność - właściwość gwarantująca dobre wypełnienie formy płynnym metalem. Lejność zależy od ciężaru atomowego, temperatury topnienia, napięcia powierz...

Studzenie kobaltu

Po ostudzeniu nie odsączając nierozpuszczalnej pozostałości dodaje się 1 g chlorku amonowego i zobojętnia roztwór rozcieńczonym amoniakiem (1:1); amoniak dodaje się kroplami, nieustannie mieszając roztwór, aż do pojawienia się nie znikającego- zmętniania wodorotlenku żelaza. Zmętnienie to rozpuszcza się za pomocą 1-2 kropel rozcieńczonego kwasu solnego (1:1). Do słabo kwaśnego roztworu wrzuca się kilka krzyształków (ok...

Stopy miedzi

Stopy miedzi. Stopy miedzi z cynkiem nazywają się m o s i ą d z a-m i; wszystkie pozostałe stopy na bazie miedzi - brązami. Oprócz tego miedź dodawana jest do specjalnych stali sto­powych. Mosiądz. Większość mosiądz Arty­styczne, wyroby z-mosiądzu, pokryte specjalnymi bezbarwi lekko barwiącymi Jakierami spirytusowymi lub nitrocelulozowymi, nabierają i długo utrzymują wygląd i blask złota. Mosiądze stosowane --są do wytwarzania unikalnych"pr^edmiotowde...

Stopy metali

Wadą niektórych stopów tytanu jest konieczność ich podgrzewania przy tłoczeniu, zginaniu itp. a także konieczność stosowania gazów ochronnych (argonu, helu) podczas ich spawania. Zgrzewanie elektrycz­ne punktowe i ciągłe (okrągłą, toczącą się elektrodą) nie wymaga stosowania atmosfery ochronnej. Zasoby tytanu w skorupie ziemskiej szacuje się na około 0,6% (wagowo) a więc znacznie więcej niż miedzi, ołowiu, cynku, cyny, niklu i metali szlachetnych...

Stapianie odważników

Stapianie odważki 0,10—0,50 g (zależnie od zawartości molibdenu) prowadzi się w uprzednio podany sposób. Otrzymany roztwór zasadowy przenosi się do kolby miarowej o pojemności 50 ml, oziębia, dopełnia wodą do kreski i miesza. Po odstaniu roztwór sączy się przez suchy sączek i zbiera przesącz do suchej zlewki; pierwsze porcje przesączu odrzuca się. Następnie odmie­rza się 10—25 ml przesączu (zależnie od zawartości molibdenu) do cyl...

Sporządzanie skali roztworów porównawczych soli molibdenu

W żelaznym tyglu stapia się nadtlenek i wodorotlenek .sodu w ilości 4-krotnie większej niż użyta do stopienia odważki. Stop (ługuje się za pomocą 100 ml wody; roztwór gotuje się przez 10—15 min., aby rozłożyć nadtlenek sodu, oziębia, przenosi do kolby miarowej o pojemności 200 ml, dopełnia wodą do kreski i miesza. Do 5—6 cylindrów kOilorymetrycznych nalewa się określone ilości roztworu, takie jak przy analizie próbek. Do każdeg...

Sporządzanie skali roztworów porównawczych o zabarwieniu imitu­jącym

Do cylindra kolorymetrycznego odmierza się  roztwór dwuchro­mianu potasu i chlorku kobaltu, rozcieńcza wodą do objętości mniej więcej około 23—24 ml i dokładnie miesza. Intensywność zabar­wienia imitującego sprawdza się za pomocą roztworów porównawczych sporządzonych z roztworu macierzystego soli molibdenu; w celu wyrównania zabarwienia dodaje się w miarę potrzeby jednego lub drugiego roztworu albo rozcieńcza wodą. ...

Spiekanie próbki z mieszaniną tlenku cynku i bezwodnego węglanu sodu

Jest to metoda powolna, jednak w pewnych przypadkach najdogod­niejsza, np. przy dużej zawartości kwasu krzemowego, ołowiu, cynku oraz irmych metali, jak również przy niskiej zawartości mo,Ubdenu. Po wyługowaniu spieku wodą główna część kwasu krzemowego stanowi nierozpuszczalną w wodzie pozostałość występującą w postaci krzemia­nu (cynku, metale zaś — w postaci węglanów. Spiekanie prowadzi .się podobnie jak przy oznaczaniu molibdenu w koncentratacłi szelitowych....

Roztwór-mieszana kilku substancji

Roztwór wraz z osadem przenosi się do kolby miarowej o pojem­ności 50 ml, studzi, kolbę dopełnia do kreski wodą i skłóca. Po opad­nięciu osadu roztwór sączy się przez suctiy sączek; pierwsze porcje przesączu odrzuca się, po czym pobiera z niego 5—10 m,l i przenosi do cylindra kolorymetrycznego o pojemności 50 ml. Do roztworu dodaje się niewielkimi porcjalmi rozcieńczonego kwasu siarkowego (1:2) aż do słabokwaśne-go odczynu wobec lakmusu a następn...

Platyna i platynowce

Platyna - błyszczący, kowalny metal. Występuje w przyrodzie w postaci samorodków, ale wymieszana z irydem, palladem, osmem, rutenem i rodem. Gęstość 21,37 g/cm3; temperatura topnienia temperatura parowania 3910°C W powietrzu platyna nie ulega żadnym zmianom nawet po nagrzaniu do bardzo wysokiej temperatury. Poje­dyncze kwasy nie oddziaływują na platynę*; z trudem można ją rozpuścić w wodzie królewskiej (pięć części kwasu solnego...

Oznakowania

Przy oznaczaniu kolorymetrycznym w objętości 50 ml należy po­dwoić ilość dodawanego roztworu rodanku amonowego, następnie zaś dodać 2-proc. roztworu wodorotlenku sodu do objętości 25 mi oraz 25 ml rozcieńczonego kwasu solnego (2:1), Aby zaoszczędzić odczynników, do analiz seryjnych należy pobierać mniejszą ilość roztworu lub też stosować mniejszą odważkę i nie pro­wadzić oznaczenia kolorymetrycznego   przy dużej objętości roztworu. ...

Ozdobne puchary do piwa

W wywiniętych krawędziach wykonuje się otwory, w celu umieszczenia w nich nitów łączących część środkową i górną z talerzykiem. Po wykonaniu rurki, wypełnia się ją masą cyzelerską i uwypukla spiralny wzór. Po zagięciu rączki, znajdującej się w górnej części świecz­nika, wlutowuje się nasadkę do świecy. Następnie łączy się poszczególne części balustrady nitami. Koń...

Ołów i cyna

Ołów jest kolejnym metalem znanym już w starożytności. Znali go Egipcjanie, Fenicjanie, Grecy i inne narody. Można go łatwo wydzielić z jego związków a równocześnie jest dość powszechny w przyrodzie. W postaci samorodków znajdywany jest rzadko. Główną rudą z której uzyskuje się ołów jest błyszcz ołowiu, galena, galenit - związek siarki z ołowiem. Na świeżo wykonanym przekroju ołów ma barwę niebieskawoszarą. na powi...

Odprężanie i normalizacja

Podczas obróbki mechanicznej, obrabiany metal ulega lokal­nym odkształceniom, część - ściskaniu, podczas gdy inne części rozciąganiu, wyginaniu itp. Prowadzi to do wywołania wewnątrz metalu procesów zmieniających ich budowę krystaliczną - przemieszczania atomów wewnątrz kryształów a nawet przeskok atomów z jednego kryształu do drugiego a w konsekwencji do wywołania w wyrobie metalowym - naprężeń wewnętrznych. Aby odbudować (zrekonstruować) struktu...

Obróbka cieplno-chemiczna

W przypadku wyrobów stalowych stosuje się również obróbkę cieplno-chemiczną. Polega ona na tym, że zewnętrzne warstwy wyrobów przy równoczesnym działaniu różnego rodzaju środków chemicznych i wysokiej temperatury nasycają się węglem, azotem lub innymi pierwia­stkami. Celem takiego nasycania jest zwiększenie twardości zewnętrznej (wierzchniej) warstwy przy zachowaniu miękkiego rdzenia w wyrobie, poprawa jego odporności na korozję, nada...

Nikiel i jego stopy

Metaliczny nikiel znany był w Chinach już przed naszą erą. Ze specjalnego stopu niklu znanego w Chinach pod nazwą pakfong wybijano monety. Zachowały się także wykonane ze stopu niklu monety perskie z II w. p.n.e. Najdawniejsze zastosowanie niklu wiąże się właśnie z użyciem go do wybijania monet i w jubilerstwie. W Europie nikiel jako pierwiastek chemiczny odkryto dopiero w 1751 r., jednak w produkcji wyrobów artystycznych zaczął być stosowany dopiero w końcu XVIII w. i na po...

Molitadenian wapnia

Powełit CaMoOi. Molitadenian wapnia. Jest to żółty minerał izo­morficzny z szelitem CaW04 oraz wułfenitem PbMoOi; często wystę­puje z domieszlcą szelitu. Utlenione minerały mo,Ubdenu rozpuszczają się zarówno w Itwasie azotowym, jak i w solnym. Ze względu na rodzaj rudy i zawartość molibdenu rozróżnia się trzy grupy rud przemysłowych: Właściwe rady molibdenowe. Do tej grupy należą kwarcowe rudy...

Metale i kamienie szlachetne - złoto

Złoto - bardzo piękny, szlachetny metal. Występuje w przyro­dzie w stanie rodzimym w postaci piasku, drobniutkiego pyłu albo mniejszych lub większych grudek - samorodków. Większe samorodki o masie 60-90 kg znaleziono w Argentynie i w Australii (największy samorodek znaleziony w Rosji ważył 48 kg)*. Samorodne złoto to w rzeczywistości naturalny stop ze srebrem (od 1 do 40%), a także ze śladową ilością miedzi, żelaza i niektórych innych metali. Większość dawnych wyrob&oac...

Kowalstwo artystyczne - brąz

Współczesne brązy artystyczne to doskonały materiał do odlewania pomnikówJ,rzeźb monumentalnych, szczególnie doskonały w warun­kach północnego klimatu, wyjątkowo długowieczny, nie poddający się wpływom atmosferycznym i odporny na uszkodzenia mechaniczne, a także dobrze znoszący działanie mrozu. Dzięki swoim kolorystycznym efektom brąz jednakowo dobrze prezentuje się na otwartej przestrzeni, w warunkach miejskich...

Fotolorymetr

Jeżeli używa się fotokolorymetr u, pomiar absorpcji światła należy prowadzić w tych samych warunkach oraz po uływie takiego samego okresu czasu, jak: przy sporządzaniu krzywej kalibracji. Do metali, których obecność przeszkadza w kolorymetrycznym oznaczaniu molibdenu tą metodą, inależy przede wszystkim zaliczyć miedź; pierwiastek ten w każdym stężeniu strąca się w postaci rodanku miedzi. Dlatego też miedź należy uprzednio usunąć za pomocą elek­trolizy. ...

Cyna

Cyna, podobnie jak ołów, znana była już w starożytności. Egipcjanie znali cynę już w 3-4 tysiącleciu p.n.e. Była znana w antyku i używana do biciajnonet i wytwarzania naczyń stołowych. W naturze występuje przeważnie jako tlenek - kamieii cynowy (kasyteryt) i, znacznie rzadziej, w związkach z siarką i żelazem. Cyna ma srebrzystobialą barwę ale ciemniejszą niż srebro. Gęstość 7,3 g/cm3. Jest metalem miękkim i ciągliwym, nieco twardsza niż ołó...

Blachy walcowane

Blachy walcowane dzielą się na grube (ponad 4 mm grubości) i cienkie. Przykłady wyrobów specjalnych w tej grupie to stal dekarska (do pokrywania dachów); blacha biała - cienkie arkusze miękkiej stali, pokryte z obu stron cienką warstwą cynku; blacha czarna polerowana itp. Kształtowniki walcowane rozróżnia się wg rozmiarów: duży, średni i mały i wg kształtu: pręty kwadratowe, okrągłe, sześciokątne, półok...

Artystycz­nej obróbki metali

Teraz omówię różne metody ręcznej, artystycz­nej obróbki metali - dawne, współczesne i najnowsze z uwzględnieniem głównych etapów ich rozwoju oraz znaczenia danej metody lub jej odmiany w warunkach współczesnych. Poznanie starych i nowych Procesów technologicznych ułatwia zrozumienie związków historycz­nych między różnymi metodami obróbki i prześledzenie drogi ich rozwoju. Z procesu kształ...

Materiałoznawstwo

Metale i ich właściwości Każdy metal po oszlifowaniu i spolerowaniu ma wygląd zwartego, jednorodnego materiału. Jednakże przy uważnej obserwacji kawałka metalu na przełomie łatwo zauważyć, że jest to tylko materiał pozornie jednorodny. Dokładniejsze oględziny gołym okiem lub przy niewielkim powiększeniu (1O-30 razy) ujawniają jego niejednorodność, wewnętrzną strukturę. Struktura ta nazywa się makrostruktu-r ą w odróżnieniu od mikrostruktury, którą można po...

Hartowanie i odpuszczanie

Hartowanie - proces nadania wyrobom wysokiej twardości i wytrzymałości. Podczas hartowania, wraz ze wzrostem twardości, stal staje się jednakże bardziej krucha. Proces hartowania to nagrzanie wyrobu do wysokiej temperatury a następnie szybkie schłodzenie w specjalnych środkach chłodzących. W zależności od parametrów proce­su hartowania, w tej samej stali można otrzymać różne struktury i różne właściwości. W celu uzyskania najlepszych wyni...

Ilość porad odpowiadających wyszukiwanej frazie: 12

Wyroby z brązu

W Pompeji do ozdabiania mebli stosowano blachy z brązu pokryte plastycznymi wzorami. Meble ówczesne były nie tylko pokrywane ozdobami z brązu, lecz również wykonywane całkowicie z brązu. Spośród przedmiotów z tego okresu najwspanialsze są meble z brązu znaj­dujące się w pompejańskiej świątyni Izis. Przepiękne świeczniki oraz podstawy pod lampy, pochodzące również z tego okresu, znajdują się w neapoli...

Wolfram

Pod względem przemysłowym najważniejszymi minerałami wol­framu są wolframiany różnych metali. Ferberył FbWOą. Wolframian żelazawy; zawiera często pewną ilość wolframianu manganu. Hibneryl MnW04. Wolframian manganu często zmieszany z nie­wielką ilością wolframianu żelaza. Woliramit (Fe, Mn)W04. Najczęściej spotykana kasza izomorficzna mieszanina ferberytu i hibnerytu; zawiera od 20 do 80''/o wolframianu żela...

Warunki niezbędne do szybkiego rozłożenia próbki

Niezbędnym warunkiem szybkiego rozłożenia próbki tylko kwasem solnym jest rozdrobnienie jej do wielkości ziarn odpowiadającej 300—350 mesz (w czasie rozcierania próbki nie powinno się w palcach odczuwać chropowatości) Odczynniki: Kwas solny, c. wł. 1,19. Wodorotlenek sodowy, roztwór 2-proc. Rodanek amonowy, roztwór 50-proc. Ch.lorek cynawy, roztwór 10-proc. w kwasie solnym ...

Tlenki żelazowe

W. S. Syrokomski i K. N. Żukowa proponują użycie do reduk­cji żelaza trójwartościowego soli ctiromawej. Reakcja redukcji przebiega według równania: Fe» + + Cr' + = Fe' + + Cr' + Przy tej metodzie tlenek żelazawy miareczkuje się roztworem soli ceru czterowartościowego lub soli wanadu pięciowartościowego w obec­ności kwasu fenyloantranilowego jako wskaźnika. Redukcja soli żelazowej za pomocą chrom...

Redukcja kakoteliny

Metodę tę opracowali M. Ł. Kuczment i A. I. Gengrinowicz. Żelazo trójwartościowe miareczkuje się roztworem chlorku cynawego. Jako wskaźnika używa się kakoteliny, która przy nieznacznym nad­miarze odczynnika redukującego zabarwia roztwór na kolor fioletowy. Redukcja wskaźnika następuje dopiero po całkowitej redukcji żelaza, trójwartościowego. Do analizy należy użyć roztworu zakwaszonego kwasem solnym do stężenia 2 n. Miareczkowanie przeprowadza się na gorąco; nas z...

Oddzielanie wolframu id kasytretytu

Do grupy ,,b" należą metody oparte na redukcji sześciowartościo­wego wolframu do pięcio- lub trójwartościowego za pomocą metalicz­nego cynku lub amalgamatów różnych metali. Metody te nie zyskały dotychczas praktycznego zastosowania z różnych przyczyn; w niektó­rych przypadkach nie dają one właściwych wyników, w innych są zbyt skomplikowane do analiz seryjnych. Do grupy „b" należy również met...

Objętościowe metody oznaczania wolframu

Istnieje kilka odmian objętościowego oznaczania wolframu: a) metody oparte na reakcjach strącania; b) metody oparte na reakcjach utleniająco-redukcyjnych (oksydy-metria); c) metoda acydymetryczna, według której kwas wolframowy roz­puszcza się w jakimkolwiek wodorotlenku, następnie zaś oznacza nad­miar zasady. Przykładem metod zaliczanych do grupy ,,a" może być strąc...

Obecność antymonu

Obecność antymonu jest niedopuszczalna. Przy analizie próbek zawierających antymon do redukcji wolframu należy używać chlorku cynawego. Odczynniki Kwas siarkowy rozcieńczony 1:4. Kwas siarkowy, roztwór 5-proc. Kwas solny rozcieńczony 2:1. Wodorotlenek sodowy, roztwory 2-proc oraz 20-proc. Nadtlenek sodu lub perhydrol. Metaliczny cynk, cienkie wiórki długości 2—3 mm. ...

Narzędzia kowalskie

W kowalstwie artystycznym- bardzo ważną rolę spełniają specjalne młotki do fakturowania oraz uwypuklania powierzchni. W celu wydłużenia pręta o określonym kształ­cie przekroju stosuje się specjalne foremniki. Foremnik składa się z dwóch części: dolną część stanowi tzw. spodek, górną — nadstawka. Uderzając młotkiem pobijakiem w górną część foremnika (nadstawkę), powo...

Inne procesy obróbki plastycznej

Przycięty kawałek płaskownika nadcina się w kilku miejscach, po czym nadcięte elementy wydłuża się na określoną długość, a następnie skręca lub wygina w dowolne wzory. Do wykonania kraty drzwiowej jest potrzebna odpowiednia liczba płaskowników. Każdy pła­skownik zdobi się (wygina) w wyżej opisany sposób. Po wykonaniu wszystkich elementów kraty, montuje się je w jedną całość i spawa. Przy wyrobie krat istnieje często konieczność wy...

Gięcie rur

Do gięcia rur najodpowiedniejsze są rury bezszwowe. Równe zagięcie ścianek rury za­pewnia napełnienie jej piaskiem. Przy wyginaniu rur ze szwem postępuje się w podobny sposób, przy czym miejsca wygięcia podgrzewa się do odpowiedniej temperatury. Bardzo ciekawe efekty dekoracyjne uzyskuje się przez skręcanie płaskowników. Płaskownik zaciska się jednym końcem w imadle, drugi zaś koniec zaciska w kleszczach lub umieszcza w odpowiednim ...

Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne

Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne z brązu przyczyniły się w znacznym stopniu do rozwoju sztuki metaloplastycznej w okresie średnio­wiecza. Najwcześniej rozwinęła się ta dziedzina sztuki w Italii, na Sycylii, w Pizie i Wenecji. Sporządzano tam różne naczynia liturgiczne z miedzi, pozłacane kielichy, odrzwia z brązu, chrzcielnice, dzwony i inne przedmioty kościelne Wiele przedmiotów z tego okresu znajduje się w różnych muzeach, m....