kontaktWyniki wyszukiwania: metale
Ilość aktualności odpowiadających wyszukiwanej frazie:
Żelazo
Współcześnie
trudno byłoby znaleźć taką gałąź przemysłu, w której
metale nie miałyby zastosowania. Z metali wykonane są maszyny,
urządzenia, narzędzia, wszelkiego rodzaju przedmioty powszechnego
użytku. Nie mniejszą rolę odgrywają metałe w twórczości
artystycznej. Liczba
znanych współcześnie
metali przekracza 65J jednakże w sztuce użytkowej tylko
niewielka ich część majBezposrednie zastosowanie; niektóre
metale mają zastosowanie pośrednie...
Wytrzymałość metali
Aby
dokładnie określić i
zmierzyć wytrzymałość metalu lub stopu umieszcza się jego próbkę
w specjalnym urządzeniu rozrywającym, które stopniowo
zwiększając siłę, rozciąga próbkę aż do jej rozerwania.
Największe naprężenie, które może wytrzymać próbka
nie rozrywając się, nazywamy granicą wytrzymałości danego
metalu lub wytrzymałością na rozciąganie.
Sprężystość
- jest to właściwość metalu do przyjmowania pierw...
Wolfram
Aby utrzymać wolfram w roztworze stosuje się kwas szczawiowy, jeżeli badany roztwór^zawiera chlorki, a kwas fosforowy, jeżeli zawiera siarczany. J. I. Usatienko i O. W. Docenko opracowali metodę oznaczania molibdenu z zastosowaniem kationitów w celu oddzielania molibdenu od żelaza; oddzielony molibden redukuje się, następnie miareczkuje nadmanganianem potasu.
Odważkę ferromolibdenu rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie azotowym; roztwór odparowuje się z kwasem so...
Właściwości metali i stopów
Barwa
i połysk. Te
dwie właściwości to podstawowe cechy, decydujące o estetycznych
walorach metalu, a więc niezwykle istotne dla artysty.
Każdy
metal lub stop cechuje się szczególną, tylko jemu właściwą
barwą. Jednakże większość z nich ma jednostajną gamę
szarawobiałych, srebrzystych
odcieni, bardziej ciepłych
lub chłodnych. Wyjątek stanowią dwa metale: złoto, mające
intensywnie żółtą barwę i miedź, o barwie
pomarańczowoczerwonej. Dodatek...
Własności technologiczne
Przy
wyborze metalu lub stopu do wykonywania przedmiotów
artystycznych, poza fizycznymi i mechanicznymi
właściwościami uwzględnia się właściwości technologiczne, tj.
możliwość obrabiania metali różnymi sposobami i metodami
bez szczególnych trudności. Najbardziej istotnymi okazują
się następujące właściwości: Lejność - właściwość
gwarantująca dobre wypełnienie formy płynnym metalem. Lejność
zależy od ciężaru atomowego, temperatury topnienia, napięcia
powierz...
Technologiczne metody ochrony przed korozją.
Przy wytwarzaniu
przedmiotów artystycznych z metalu, technologiczne metody
ochrony przed korozją
są nierozerwalnie związane z wykończeniami zdobniczymi. Regułą w
wytwórczości artystycznej jest stosowanie tylko takich
technologicznych metod walki z korozją, które równocześnie
stanowią wykończenie zdobnicze. Dlatego dzięki zastosowaniu
takiego lub innego sposobu ochrony przed korozją, przedmioty
artystyczne nie tylko nie tracą swego zewnętrznego wyglądu, a
...
Stopy metali
Wadą
niektórych stopów tytanu jest konieczność ich
podgrzewania przy tłoczeniu, zginaniu itp. a także konieczność
stosowania gazów ochronnych (argonu, helu) podczas ich
spawania. Zgrzewanie elektryczne punktowe i ciągłe (okrągłą,
toczącą się elektrodą) nie wymaga stosowania atmosfery ochronnej.
Zasoby
tytanu w skorupie ziemskiej szacuje się
na około 0,6% (wagowo) a więc znacznie więcej niż miedzi, ołowiu,
cynku, cyny, niklu i metali szlachetnych...
Stapianie próbki z wodorotlenkiem sodu lub mieszaniną wodorotlenku i nadtlenku sodu
Zaletą tej metody jest to, że po wyługowaniu stopu molibden przechodzi do roztworu w postaci molibdenianu sodu, natomiast metale przeszkadzające — żelazo, miedź, bizmut i inne pozostają w nierozpuszczalnej pozostałości i nie utrudniają oznaczania molibdenu. Do roztworu przechodzi kwas krzemowy w postaci krzemianu sodu oraz ołów w postaci ołowinu, które w większej ilości (kwas krzemowy powyżej 20—25%, ołójw powyżej 2V mogą się strącić przy zakwaszan...
Spiekanie próbki z mieszaniną tlenku cynku i bezwodnego węglanu sodu
Jest to metoda powolna, jednak w pewnych przypadkach najdogodniejsza, np. przy dużej zawartości kwasu krzemowego, ołowiu, cynku oraz irmych metali, jak również przy niskiej zawartości mo,Ubdenu. Po wyługowaniu spieku wodą główna część kwasu krzemowego stanowi nierozpuszczalną w wodzie pozostałość występującą w postaci krzemianu (cynku, metale zaś — w postaci węglanów. Spiekanie prowadzi .się podobnie jak przy oznaczaniu molibdenu w koncentratacłi szelitowych....
Rozwój metaloplastyki w poszczególnych okresach historycznych
Metale oraz sposoby ich obróbki odgrywały niezmiernie istotną rolę w rozwoju ludzkości. Jak wielkie było ich znaczenie świadczą nazwy epok pochodzące od nazw metali używanych w różnych okresach historycznych do wytwarzania podstawowych narzędzi, środków produkcji oraz broni. Była więc epoka miedzi, następnie epoka brązu i wreszcie epoka żelaza w okresie halsztackim, kiedy to broń i inne narzędzia wyrabiano z żelaza.
...
Platyna i platynowce
Platyna
- błyszczący,
kowalny metal. Występuje w przyrodzie w postaci samorodków,
ale wymieszana z irydem, palladem, osmem, rutenem i rodem. Gęstość
21,37 g/cm3; temperatura topnienia temperatura
parowania 3910°C W powietrzu platyna nie ulega żadnym zmianom
nawet po nagrzaniu do bardzo wysokiej temperatury. Pojedyncze
kwasy nie oddziaływują
na platynę*; z trudem można ją rozpuścić w wodzie królewskiej
(pięć części kwasu solnego...
Ozdobne puchary do piwa
W wywiniętych krawędziach wykonuje się otwory, w celu umieszczenia w nich nitów łączących część środkową i górną z talerzykiem. Po wykonaniu rurki, wypełnia się ją masą cyzelerską i uwypukla spiralny wzór. Po zagięciu rączki, znajdującej się w górnej części świecznika, wlutowuje się nasadkę do świecy. Następnie łączy się poszczególne części balustrady nitami. Koń...
Ołów i cyna
Ołów
jest kolejnym metalem
znanym już w starożytności. Znali go Egipcjanie, Fenicjanie, Grecy
i inne narody. Można go łatwo wydzielić z jego związków a
równocześnie jest dość powszechny w przyrodzie. W postaci
samorodków znajdywany jest rzadko. Główną rudą z
której uzyskuje się ołów jest błyszcz ołowiu,
galena, galenit - związek siarki z ołowiem. Na
świeżo wykonanym
przekroju ołów ma barwę niebieskawoszarą. na powi...
Odprężanie i normalizacja
Podczas
obróbki
mechanicznej, obrabiany metal ulega lokalnym odkształceniom,
część - ściskaniu, podczas gdy inne części rozciąganiu,
wyginaniu itp. Prowadzi to do wywołania wewnątrz metalu procesów
zmieniających ich budowę krystaliczną - przemieszczania atomów
wewnątrz kryształów a nawet przeskok atomów z jednego
kryształu do drugiego a w konsekwencji do wywołania w wyrobie
metalowym - naprężeń wewnętrznych. Aby
odbudować
(zrekonstruować) struktu...
Ochrona wyrobów
Metody
ochrony wyrobów
artystycznych przed korozją
Corocznie
ulega zniszczeniu na skutek korozji ogromna ilość
metalu (do 40%). Korozja powoduje ogromne straty również w
wyrobach artystycznych, a szczególnie w detalach
architektonicznych wykonanych z metalu.
Istnieje
wiele metod zapobiegania korozji. Ogromne znaczenie ma walka z
korozją przy ochronie i
konserwacji dzieł sztuki - posągów, płaskorzeźb, ozdób
...
Nikiel i jego stopy
Metaliczny
nikiel znany był w
Chinach już przed naszą erą. Ze specjalnego stopu niklu znanego w
Chinach pod nazwą pakfong wybijano monety. Zachowały się także
wykonane ze stopu niklu monety perskie z II w.
p.n.e. Najdawniejsze zastosowanie niklu wiąże się właśnie z
użyciem go do wybijania monet i w jubilerstwie. W Europie nikiel
jako pierwiastek chemiczny odkryto dopiero w 1751 r., jednak w
produkcji wyrobów artystycznych zaczął być stosowany
dopiero w końcu XVIII w. i na po...
Metaloplastyka architektoniczna
Metale oraz sposoby ich obróbki odgrywały niezmiernie istotną rolę w rozwoju ludzkości. Jak wielkie było ich znaczenie świadczą nazwy epok pochodzące od nazw metali używanych w różnych okresach historycznych do wytwarzania podstawowych narzędzi, środków produkcji oraz broni. Była więc epoka miedzi, następnie epoka brązu i wreszcie epoka żelaza w okresie halsztackim, kiedy to broń i inne narzędzia wyrabiano z żelaza.
...
Metale szlachetne cz.2
Zawartość
metalu szlachetnego w wyrobach określa urząd probierczy
potwierdzając wynik badania wybiciem na wyrobie odpowiedniej cechy.
Cechy wybijane są na gotowych wyrobach oraz na sztabkach i
półwyrobach (blacha, taśma) z metali szlachetnych. Metody
oceny czystości metali szlachetnych znane były już w antyku.
Najpowszechniej stosowaną w starożytności było badanie przez
ścieranie na kamieniu probierczym, znane w Grecji już w IV
w. p.n.e. Kamień probierczy używany jest i ...
Metale szlachetne
Metale
szlachetne - srebro, złoto
i platyna charakteryzują się doskonałą ciągliwością i
plastycznością ale równocześnie stosunkowo niską
wytrzymałością. Z tego właśnie względu rzadko stosowane są w
stanie czystym, a najczęściej w postaci stopów komponowanych
z dwóch lub nawet trzech metali szlachetnych lub dodatkowo z
miedzią.
Nieszlachetne
(miedź) lub szlachetne
metale wprowadzane do stopu nazywane są 1 i g a t u r ą*.
Współcześnie, ja...
Metale i kamienie szlachetne - złoto
Złoto
- bardzo piękny, szlachetny metal. Występuje w przyrodzie w
stanie rodzimym w postaci piasku, drobniutkiego pyłu albo mniejszych
lub większych grudek - samorodków. Większe samorodki o
masie 60-90 kg znaleziono w Argentynie i w Australii (największy
samorodek znaleziony w Rosji ważył 48 kg)*. Samorodne złoto to w
rzeczywistości naturalny stop ze srebrem (od 1 do 40%), a także ze
śladową ilością miedzi, żelaza i niektórych innych
metali. Większość dawnych wyrob&oac...
Metale i kamienie szlachetne - Srebro
Do
grupy metali drogocennych zalicza się
srebro, złoto i platynę; można do nich zaliczyć również
pozostałe metale z grupy platynowców - pallad, ruten, rod,
osm i iryd, jednakże nie są one używane w przemyśle artystycznym
z wyjątkiem palladu, który stosunkowo niedawno znalazł
zastosowanie w jubilerstwie. Dawniej metale te nazywano
„szlachetnymi", w odróżnieniu od „nieszlachetnych",
do których zaliczano żelazo i metale nież...
Korozja metali
Korozja
równomierna, która
powstaje w tych przypadkach, kiedy różnica potencjałów
między ziarnami metalu jest bardzo mała lub potencjały są
jednakowe. Korozja równomierna nie jest groźna, powoduje
tylko powierzchniowe naruszenie metalu, sprzyjając utworzeniu się
powłoki z tlenków metali chroniącej przed korozją
postępującą w głąb.Korozja
równomierna jest
korozją chemiczną; jej przykładem może być tworzenie się
ochro...
Korozja dekoracyjnych przedmiotów użytkowych
Słowo
korozja pochodzi od łacińskiego corrodere - rozpadać się,
ulegać zniszczeniu i oznacza rozpad metali. Jest to proces złożony
i jeszcze do końca nie wyjaśniony. Na przykład dach na gmachu
angielskiego Parlamentu pokryto uralskim żelazem w 1820 r.; od
tamtego czasu ani razu nie pokrywano go na nowo, nie remontowano i
nawet nie malowano farbą, ponieważ na lśniących, żelaznych
blachach nie ma śladu rdzy.
Rozróżnia
się dwa typy korozji: chemiczną i elektrochemiczną...
Inne metale nieżelazne
Oprócz
omówionych wcześniej metali i stopów będących
podstawowymi metalami w produkcji artystycznych wyrobów
metalowych, wśród metali nieżelaznych, należy wyróżnić
jeszcze kilka o znaczeniu pomocniczym. Jedne stosowane są jako
dodatki do stopów w celu uzyskania określonych właściwości
mechanicznych i technologicznych (np. bizmut i kadm w celu
obniżenia temperatury topnienia stopów niskotopliwych,
mangan w celu uzyskania po...
Cynk
Stopy
cynku także były znane
już w starożytności. Wytwarzali je Egipcjanie, Chińczycy i Indusi
jeszcze przed naszą erą, mimo że uzyskanie cynku w stanie czystym
opanowano znacznie później, bo dopiero
w XV-XVI w. Możliwe, że
metaliczny cynk znany był starożytnym Egipcie, ale
umiejętność jego wytopu zaginęła w późnie szych czasach. W
produkcji wyrobów
artystycznych cynk zastosowano dopiero w XVIII w., a artystyczne
odlewy cynkowe pojawiły się jeszcze później, ...
Cyna
Cyna,
podobnie jak ołów,
znana była już w starożytności. Egipcjanie znali cynę już w 3-4
tysiącleciu p.n.e. Była znana w antyku i używana do biciajnonet i
wytwarzania naczyń stołowych. W naturze występuje przeważnie jako
tlenek - kamieii cynowy (kasyteryt) i, znacznie rzadziej, w
związkach z siarką i żelazem.
Cyna
ma srebrzystobialą barwę
ale ciemniejszą niż srebro. Gęstość 7,3 g/cm3. Jest
metalem miękkim i ciągliwym, nieco twardsza niż ołó...
Blachy walcowane
Blachy
walcowane dzielą się
na grube (ponad 4 mm grubości) i cienkie. Przykłady wyrobów
specjalnych w tej grupie to stal dekarska (do pokrywania dachów);
blacha biała - cienkie arkusze miękkiej stali, pokryte z obu
stron cienką warstwą cynku; blacha czarna polerowana itp.
Kształtowniki
walcowane rozróżnia
się wg rozmiarów: duży, średni i mały i wg kształtu:
pręty kwadratowe, okrągłe, sześciokątne, półok...
Artystycznej obróbki metali
Teraz omówię różne metody ręcznej, artystycznej
obróbki metali - dawne, współczesne i najnowsze z
uwzględnieniem głównych etapów ich rozwoju oraz
znaczenia danej metody lub jej odmiany w warunkach współczesnych.
Poznanie starych i nowych Procesów technologicznych ułatwia
zrozumienie związków historycznych między różnymi
metodami obróbki i prześledzenie drogi ich rozwoju.
Z procesu kształ...
Materiałoznawstwo cz2
Pod
pojęciem czystych metali
chemicy rozumieją takie substancje, jak np. żelazo, miedź, cynę,
srebro itp. Uzyskanie idealnie czystych metali jest jednak wyjątkowo
trudne. Otrzymanie np. żelaza wolnego od domieszki siarki i węgla
nie jest praktycznie możliwe. Nawet najbardziej czyste żelazo
zawiera tysięczne części węgla i siarki. W wytwarzaniu wyrobów
artystycznych żelaza nie stosuje się ze względu na trudności jego
uzyskania i wysoką cenę. Stosuje się natomiast jego stopy - ...
Materiałoznawstwo
Metale i ich
właściwości
Każdy
metal po oszlifowaniu i spolerowaniu ma wygląd zwartego,
jednorodnego materiału. Jednakże przy uważnej obserwacji kawałka
metalu na przełomie łatwo zauważyć, że jest to tylko materiał
pozornie jednorodny. Dokładniejsze oględziny gołym okiem lub przy
niewielkim powiększeniu (1O-30 razy) ujawniają jego
niejednorodność, wewnętrzną strukturę. Struktura ta nazywa się
makrostruktu-r ą w odróżnieniu od mikrostruktury, którą
można po...
Ilość porad odpowiadających wyszukiwanej frazie: 4
Żelazo trójwartościowe
Obecne w roztworze żelazo trójwartościowe redukuje się przed miareczkowaniem do dwuwartościowego; jako reduktora używa się roztworu chlorku cynawego. Reakcja redukcji przebiega według równania:
2Fe3 + + Sn^+ 4- eCł" = 2Fe^ + + SnCle
W wielu podręcznikach w równaniu tej reakcji nie uwzględnia się jonów chlorkowych i przedstawia się ją w następujący sposób:
2Fe^+ + Sn^+ = 2Fe^ + + ...
Wyroby z brązu
W Pompeji do ozdabiania mebli stosowano blachy z brązu pokryte plastycznymi wzorami.
Meble ówczesne były nie tylko pokrywane ozdobami z brązu, lecz również wykonywane całkowicie z brązu. Spośród przedmiotów z tego okresu najwspanialsze są meble z brązu znajdujące się w pompejańskiej świątyni Izis.
Przepiękne świeczniki oraz podstawy pod lampy, pochodzące również z tego okresu, znajdują się w neapoli...
Trwałość wolframu
Wolfram jest metalem bardzo twardym, barwy stalowej. Ciężar właściwy wolframu wynosi 19,3; temperatura topnienia powyżej 3300o.
Wolfram nie rozpuszcza się w kwasach, z wyjątkiem mieszanin kwasu azotowego i fluorowodorowego oraz chlorowego i fosforowego.
Stopy wolframu z molibdenem (według danych W. G. Goriuszynej oraz T. W. Czerkaszynej) rozpuszczają się w nasyconym roztworze kwasu szczawiowego...
Strącanie wolframu
Metoda polega na strącaniu wolframianu rtęciawego HgsWOi z roztworu kwasu woilframowego w rozcieńczonym kwasie azotowym za pomocą azotanu rtęciawego. Strącony w ten sposób osad można użyć do wagowego oznaczenia wolframu.Według danych Hiilebranda i Lundella [27, str. 591] metale II grupy analitycznej można oddzielić od wolframu przez strącenie ich siarkowodorem w środowisku kwaśnym w obecności kwasu winowego lub szczawiowego, które utrzymują wolfram w rc^tworze. Bez ...