20.11.2008   energores.com.pl - kowalstwo artystyczne

Wyniki wyszukiwania: metaloplastyka

Ilość ogłoszeń odpowiadających wyszukiwanej frazie: 2

Zabytki niemieckiej sztuki brązowej

Najwspanialszymi zabytkami niemieckiej sztu­ki brązowniczej w stylu renesansu są pięknie zdobione   zegary   stojące,   które   w   XVI   w. dotarły do wszystkich krajów Europy. Skrzynki zegarów zdobiono wypukłymi motywami zdob­niczymi. Przeważnie wykonywano je z miedzi bogato zdobionej złoceniem. Alegoryczne figury i wypukłe reliefy przedzielały cyfry oznaczające godziny. Tarcze zegarów p...

Metaloplastyka współczesna

Na początku XX w., jeszcze w czasie pano­wania secesji, na nowo rozwija się sztuka wy­konywania przedmiotów artystycznych z brązu. Na Węgrzech wśród twórców tego okresu na specjalnie wyróżnienie zasługuje złotnik węgierski O. FUlop, który wykonał z brązu wiele pięknych pomników oraz innych przed­miotów artystycznych z metalu. W drugiej połowie obecnego stulecia Vilt Tibor, rzeźbiarz i złotnik węgie...

Ilość aktualności odpowiadających wyszukiwanej frazie: 2

Złotnictwo w Grecji

Greccy złotnicy i metalopla­stycy do zdobienia wyrobów stosowali w umiar­kowanym stopniu zdobnictwo kamieniami szla­chetnymi oraz technikę emalierską. Przykładem zdobnictwa greckiego z tego okresu jest brązowe naczynie na wodę (hydria). Naczynie to ma 50 cm wysokości i wykonane zostało w 460 r. p.n.e. Greckie wyroby metaloplastyczne i ceramicz­ne był...

Wytrzymałość metali

Aby dokładnie określić i zmierzyć wytrzymałość metalu lub stopu umieszcza się jego próbkę w specjalnym urządzeniu rozrywającym, które stopniowo zwiększając siłę, rozciąga próbkę aż do jej rozerwania. Największe naprężenie, które może wytrzymać próbka nie rozrywając się, nazywamy granicą wytrzymałości danego metalu lub wytrzyma­łością na rozciąganie. Sprężystość - jest to właściwość metalu do przyjmowania pierw...

Wykazywanie braku nadtlenku sodu

Odważkę 0,1—0,5 g umieszcza się w żelaznym tyglu, do którego uprzednio nasypano 1 g nadtlenku sodu, miesza drutem żelaznym, który następnie dokładnie oczyszcza się łopatką, i dodaje dokładnie 1 lub 2 g (zależnie od wielkości odważki) nadtlenku sodu. Część nad­tlenku można zastąpić wodorotlenkiem sodu. Wodorotlenek lub nadtlenek sodu należy stosować w ściśle określo­nych ilościach, ponieważ nadmiar zasad powoduje nagromadzenie się siarcz...

Właściwości metali i stopów

Barwa i połysk. Te dwie właściwości to podstawowe cechy, decydujące o estetycznych walorach metalu, a więc niezwykle istotne dla artysty.  Każdy metal lub stop cechuje się szczególną, tylko jemu właściwą barwą. Jednakże większość z nich ma jednostajną gamę szarawobiałych, srebrzystych odcieni, bardziej ciepłych lub chłodnych. Wyjątek stano­wią dwa metale: złoto, mające intensywnie żółtą barwę i miedź, o barwie pomarańczowoczerwonej. Dodatek...

Sporządzanie skali roztworów porównawczych o zabarwieniu imitu­jącym

Do cylindra kolorymetrycznego odmierza się  roztwór dwuchro­mianu potasu i chlorku kobaltu, rozcieńcza wodą do objętości mniej więcej około 23—24 ml i dokładnie miesza. Intensywność zabar­wienia imitującego sprawdza się za pomocą roztworów porównawczych sporządzonych z roztworu macierzystego soli molibdenu; w celu wyrównania zabarwienia dodaje się w miarę potrzeby jednego lub drugiego roztworu albo rozcieńcza wodą. ...

Siarkowodór

Siarkowodór strąca powoli z kwaśnego roztworu trójsiarczek molib­denu M0S3. Strącenie nie jest ilościowe, jeżeli gazu nie przepuszcza się pod zwiększonym ciśnieniem, wskutek czego wzrasta stężenie jonu S. Hillebrand i Lundell tłumaczą to tym, że siarkowodór redukuje sześcio­wartościowy molibden; zredukowany zaś kute bramy molibden reaguje z siarko­wodorem bardzo powoli. Całkowite ...

Platyna i platynowce

Platyna - błyszczący, kowalny metal. Występuje w przyrodzie w postaci samorodków, ale wymieszana z irydem, palladem, osmem, rutenem i rodem. Gęstość 21,37 g/cm3; temperatura topnienia temperatura parowania 3910°C W powietrzu platyna nie ulega żadnym zmianom nawet po nagrzaniu do bardzo wysokiej temperatury. Poje­dyncze kwasy nie oddziaływują na platynę*; z trudem można ją rozpuścić w wodzie królewskiej (pięć części kwasu solnego...

Ochrona wyrobów

Metody ochrony wyrobów artystycznych przed korozją Corocznie ulega zniszczeniu na skutek korozji ogromna ilość metalu (do 40%). Korozja powoduje ogromne straty również w wyrobach artystycznych, a szczególnie w detalach architektonicznych wykonanych z metalu. Istnieje wiele metod zapobiegania korozji. Ogromne znaczenie ma walka z korozją przy ochronie i konserwacji dzieł sztuki - posągów, płaskorzeźb, ozdób ...

Metoda ekstrakcji

Dokładność metody można zwiększyć, jeżeli warstwę rozpuszczal-[inika organicznego przeniesie się za pomocą lejka rozdzielczego do ['probówki % płaskim dnem o średnicy około 15 mm i obserwuje zabar­wienie z góry przez całą warstwę cieczy. Metoda ekstrakcji kompleksowego związku molibdenowo-rodankowego nadaje się do oznaczania próbek o niskiej zawartości molibdenu. Przy wysokiej zawartości kwasu krzemowego (20—30%) lub ołowiu (2% odmie...

Metaloplastyka architektoniczna

Metale oraz sposoby ich obróbki odgrywały niezmiernie istotną rolę w rozwoju ludzkości. Jak wielkie było ich znaczenie świadczą nazwy epok pochodzące od nazw metali używanych w róż­nych okresach historycznych do wytwarzania podstawowych narzędzi, środków produkcji oraz broni. Była więc epoka miedzi, następnie epoka brązu i wreszcie epoka żelaza w okresie halsztackim, kiedy to broń i inne narzędzia wyrabiano z żelaza. ...

Korozja dekoracyjnych przedmiotów użytkowych

Słowo korozja pochodzi od łacińskiego corrodere - rozpadać się, ulegać zniszczeniu i oznacza rozpad metali. Jest to proces złożony i jeszcze do końca nie wyjaśniony. Na przykład dach na gmachu angielskiego Parlamentu pokryto uralskim żelazem w 1820 r.; od tamtego czasu ani razu nie pokrywano go na nowo, nie remontowano i nawet nie malowano farbą, ponieważ na lśniących, żelaznych blachach nie ma śladu rdzy. Rozróżnia się dwa typy korozji: chemiczną i elektrochemiczną...

Jednoczesne oznaczanie manganu i kobaltu

Metoda potencjometryczna opiera się na utlenieniu żelazicyjankiem potasu w roztworze amoniakalnym kobaltu dwuwartościowego do trójwartościowego. Reakcja przebiega według schematu; Co^+ + [Fe(CN)el*—>Co='+ + [Fe(CN)J Koniec reakcji określa się potencjometrycznie. Trójwartościowy kobalt tworzy z amoniakiem kompleksowy kation, który zabajrwia roztwór na kolor czerwonobrunatny....

Materiałoznawstwo cz2

Pod pojęciem czystych metali chemicy rozumieją takie substancje, jak np. żelazo, miedź, cynę, srebro itp. Uzyskanie idealnie czystych metali jest jednak wyjątkowo trudne. Otrzymanie np. żelaza wolnego od domieszki siarki i węgla nie jest praktycznie możliwe. Nawet najbardziej czyste żelazo zawiera tysięczne części węgla i siarki. W wytwarzaniu wyrobów artystycznych żelaza nie stosuje się ze względu na trudności jego uzyskania i wysoką cenę. Stosuje się natomiast jego stopy - ...

Ilość porad odpowiadających wyszukiwanej frazie: 6

Wyroby z brązu

W Pompeji do ozdabiania mebli stosowano blachy z brązu pokryte plastycznymi wzorami. Meble ówczesne były nie tylko pokrywane ozdobami z brązu, lecz również wykonywane całkowicie z brązu. Spośród przedmiotów z tego okresu najwspanialsze są meble z brązu znaj­dujące się w pompejańskiej świątyni Izis. Przepiękne świeczniki oraz podstawy pod lampy, pochodzące również z tego okresu, znajdują się w neapoli...

Ośrodki sztuki romańskiej

Największym  ośrodkiem romańskiej sztuki metaloplastycznej w Niemczech było Hildesheim. Pochodzące z tej miejscowości słynne odrzwia z brązu do świątyń chrześcijańskich pod względem stylu odbiegały od zdobnictwa stosowanego dotychczas. Zamiast grawerowa­nia i uwypuklania zastosowano bardzo plastycz­ne zdobnictwo obrazowe. Ten rodzaj zdob­nictwa w późniejszym okresie stosowano ...

Oddzielanie wolframu od substancji niemetalicznych

Zasadnicza metoda oddzielania wolframu polega na rozłożeniu wolamianów kwasami mineralnymi; proces ten nazywa się ,,kwaśną i^drolizą". Podobnie jak sole kwasu krzemowego, niobofwego (tantałoego) oraz niektórych innych kwasów sole kwasu wolframowego roz-iadaj:ą się pod wpływem kwasów minera,lnych dając nierozpuszczalny, wodniony tlenek (kwas wolframowy). i W wyniku rozłożenia minerałów wolframowych (głównie wolfra-hianów) kwasami wolfra...

Dzieła o nie przemijającej wartości

Pod koniec XIV w. w okresie późnego gotyku zaczyna powstawać nowy kierunek w sztuce, tzw. styl renesansu, który w XVI w. panuje w wielu krajach Europy. Styl renesansu cha­rakteryzuje odradzanie sztuki antycznej (stąd nazwa Odrodzenie — Renesans). Elementy zdo­bnicze tego stylu to motywy liściaste, owoce 150    oraz wieńce kwiatowe. W okresie renesansu bardzo rozwinęła się sztuka złotnicza i ...

Cechy złotnicze

W omawianym okresie powstał obok cechu złotników cech brązowników i odlewników brązu. Mistrzowie ci należeli do różnych grup specjalistycznych związanych z obróbką brązu. Naczynia do ablucji XII-XIII w. oraz innych stopów miedzi. Rozwój organizacji cechowych wynikał ze zwiększonego zapotrze­bowania na wyroby metalowe w wielu dzie­dzinach ówczesnej gospodarki. W XIV w....

Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne

Bizantyjskie wyroby metaloplastyczne z brązu przyczyniły się w znacznym stopniu do rozwoju sztuki metaloplastycznej w okresie średnio­wiecza. Najwcześniej rozwinęła się ta dziedzina sztuki w Italii, na Sycylii, w Pizie i Wenecji. Sporządzano tam różne naczynia liturgiczne z miedzi, pozłacane kielichy, odrzwia z brązu, chrzcielnice, dzwony i inne przedmioty kościelne Wiele przedmiotów z tego okresu znajduje się w różnych muzeach, m....